आपला भारत देश आंतरराष्ट्रीय पातळीवर तरुणांची संख्या जास्त असलेला देश म्हणून ओळखला जातो, तशी वृद्ध मंडळीही आपला इतिहास सांगतांना म्हणतात, की या ‘दोनवडे’ गावात राहणारे वंशज हे मुंगीपैठण येथील देशमुख-पाटील घराण्यातील आहेत. पुरातन काळी त्यांच्या वंशजांनी मुंगीपैठण येथे त्यांच्याकडील हत्ती मारला व त्याच्याबरोबर वाद झाल्याने आणि त्यामुळे त्यांना गांव सोडावे लागला. हे सर्व लोक मजल दरमजल करीत त्यापैकी काही लोक भोगावती नदीकाठी स्थिरावले व त्यांनी आपली वस्ती उभारली. पुरातन कांही गावे, शहरे ही बुहदा नदीकाठीच वसली आहेत हा इतिहास आहे. हळुहळु त्यांची संख्या वाढत गेली. सुपीक जमीन व पाणी शेतीसाठी पुरक वातावरण त्यामुळे लोकसंख्या वाढत गेली. लोक एकत्र गुण्यागोविंदाने राहू लागले. कालांतराने गावाला नाव प्राप्त झाले ‘दोनवडे’.

एकदा गाव वसले तर देव तेथे आलेच. पूर्वजांनी गावाबाहेर कौलारु रुपात मंदिर बांधले. दगडी पाषाणातील जोतिबाच्या मुर्तीची स्थापना केली. मंदिराचे बांधकाम पांडवकालीन शैली असलेले होते. हे मंदिर अत्यंत सुंदर होते. प्रवेशद्वाराच्या उजव्या बाजूला सवर्ण लोकांची बसण्याची व्यवस्था व डाव्या बाजूला इतर समाजातील जनतेची बसण्याची व्यवस्था बांधीव खोल्यात केली होती.